Op 16 oktober stapt Street Fighter de bioscoop binnen, en dit keer is het geen lachertje zoals de rampzalige versie met Jean-Claude Van Damme uit 1994. Regisseur Kitao Sakurai zet het verhaal terug in 1993, het jaar waarin Capcoms vechtgame de arcadehallen veroverde, en bouwt er een actiefilm omheen met een cast die half uit Hollywood en half uit het WWE-circuit komt. Voor iedereen die ooit muntjes in een Street Fighter II-kast heeft gegooid, is dit het moment om de releasedatum in de agenda te zetten.
Wie je gaat zien vechten
Andrew Koji, bekend van de serie Warrior, speelt Ryu. Noah Centineo is Ken Masters, en Callina Liang kruipt in de rol van Chun-Li. Dan wordt het pas echt interessant: Jason Momoa speelt Blanka, de groene krachtpatser uit het regenwoud, en David Dastmalchian is de schurk M. Bison. Rapper en acteur Curtis "50 Cent" Jackson speelt Balrog, de bokser met de kortste lontje van het hele roster. Het is een bonte mix van acteurs, vechtsporters en muzikanten, maar dat past precies bij een game waarin een sumoworstelaar, een ballerina en een Spaanse stierenvechter ook al jaren naast elkaar staan. In totaal heeft de studio zeventien personages uit de game bevestigd voor deze film, een roster dat groot genoeg is om ook de minder bekende vechters uit de game een plek te geven.
Waarom eerdere pogingen faalden
Street Fighter heeft weinig succes gehad op het witte doek. De film met Jean-Claude Van Damme uit 1994 werd destijds een flop en wordt nu vooral herinnerd als een guilty pleasure, en de Chun-Li-film uit 2009 verdween na een paar weken geruisloos uit de bioscoop. Beide producties maakten dezelfde fout: ze probeerden een arcadegame serieus te nemen zonder te snappen waarom mensen er ooit van hielden. Sakurai pakt het anders aan door het verhaal bewust in 1993 te laten spelen, inclusief de felle kleuren, de schouderpads en de bijbehorende synthpop-soundtrack. Daarmee omzeilt de film de valkuil waar zijn voorgangers in trapten, het wordt geen slap excuus voor een modern reboot, maar een viering van waar de game vandaan komt.
Dit is waar de film over gaat
Het verhaal speelt zich af tijdens het eerste World Warrior Tournament. Ryu en Ken zijn uit elkaar gegroeid, maar Chun-Li trekt ze terug de ring in nadat ze ontdekt dat M. Bison via het toernooi de krachtigste vechters wil leegtrekken voor zijn eigen doeleinden. Het is dus niet alleen een aaneenschakeling van gevechten, er zit een complot achter dat de personages dwingt om met hun verleden af te rekenen. Fans van gameverfilmingen die wél werken weten dat een goed script het verschil maakt tussen een leuke actiefilm en een generieke vechtpartij zonder inzet.
Waarom twee oud-WWE-kampioenen de show stelen
Joe Anoa'i, beter bekend als Roman Reigns, speelt Akuma, en Cody Rhodes neemt de rol van Guile over. Dat is geen toevallige castingkeuze. Beide worstelaars hebben jarenlang getraind om fysieke overtuigingskracht in een arena neer te zetten, en dat is precies wat een Street Fighter-personage nodig heeft. Waar een gemiddelde acteur een vechtscène moet laten choreograferen tot het geloofwaardig aanvoelt, brengen Reigns en Rhodes die intensiteit al mee. Het is dezelfde reden waarom een serie als The Gentlemen profiteert van acteurs die hun actiescènes zelf aankunnen in plaats van een stuntdouble die het werk overneemt.
Fans twijfelden eerst, de laatste trailer draaide het om
Toen de eerste teaser vorig jaar op The Game Awards verscheen, was de reactie voorzichtig. Veel kijkers vonden de toon te losjes voor een game die ze serieus nemen. De nieuwste trailer deed het beter: die toont E. Honda die het in een badhuis opneemt tegen Ryu, met precies de kitscherige jaren negentig-sfeer die de game ademt. Die omslag in sentiment is typisch voor filmadaptaties van games. Gears of War E-Day kreeg vergelijkbare twijfels voordat spelers het zelf konden proberen, en ook daar bleek de uiteindelijke ontvangst genuanceerder dan de eerste reacties op social media.
Dit moet je weten voor je naar de bioscoop gaat
Ga niet kijken met de verwachting van een zwaarmoedig drama. Deze film is gemaakt om vermaak te bieden, met personages die je kent van een muntjesautomaat en een plot dat dient als excuus voor de volgende vuistslag. Dat is geen kritiek, het is precies de toon die de game zelf altijd had. Wie meer achtergrond wil over de personages en hun geschiedenis in de serie, kan die terugvinden op de Wikipedia-pagina van de film. De studio zelf lijkt dat ook te begrijpen: ter promotie bouwde Paramount vorige week een levensgrote arcadehal op Times Square, compleet met speelbare kasten uit de film. De release draait wereldwijd uit, met een extra brede uitrol in IMAX-zalen voor wie de gevechten op het grootste scherm wil zien. Reserveer die vrijdagavond in oktober, neem een paar vrienden mee, en ga er met de juiste instelling in. Dit is een film voor wie ooit urenlang tegen een vriend heeft gevochten om wie de volgende ronde met Ryu mocht spelen.