Tussen kerst en oud-en-nieuw kocht een vriend van me zijn eerste filmcamera, een tweedehands Olympus uit 1985. Een week later stuurde hij een foto in de groepsapp. Geen story, geen Instagram-post, gewoon een gescande negatief. Hij is niet de enige. In 2026 zie je het overal. Vinyl draait weer op draaitafels, filmrolletjes worden weer ontwikkeld bij de drogist, en steeds meer mannen lopen rond met een Nokia of een Punkt in plaats van de nieuwste iPhone.
Het lijkt op een hipster-fase, maar de cijfers wijzen op iets anders. CNN haalde in januari cijfers aan van de Amerikaanse hobbywinkelketen Michaels: zoekopdrachten naar "analog hobbies" stegen daar met 136 procent in zes maanden, en zoekopdrachten naar haakpakketten met 1.200 procent in heel 2025. Op andere platforms zien analisten hetzelfde patroon. Mensen, en vooral mannen tussen 25 en 45, schalen hun digitale leven terug en pakken weer iets vast wat ze met hun handen kunnen voelen.
Wat mannen specifiek terughalen
De analoge comeback heeft een mannelijke variant. Vrouwen pakken vaker breien, dagboeken en boekenclubs op. Mannen kiezen vaker voor dingen die je vast kunt houden, kapot kunt maken en weer kunt repareren.
Filmcamera's staan bovenaan. Een Yashica T2 of een Pentax K1000 doet op tweedehandssites meer geld dan vier jaar geleden. Op Marktplaats en eBay zijn de prijzen sinds 2022 ruwweg verdubbeld. Vinyl is het tweede grote kanaal, vooral voor mannen die hun muzieksmaak weer als bezit willen voelen in plaats van als algoritme. Een Crosley-draaitafel staat in elk woonkamerinterieur dat je dit jaar voorbij ziet komen op Instagram, ironisch genoeg.
Daarna komen de zogenoemde dumbphones, telefoons die alleen kunnen bellen en sms'en. De Punkt MP02 en de Light Phone III hebben wachtlijsten van weken. En dan zijn er de doe-dingen. Houtbewerken, oude motoren restaureren, leren werken, fermenteren, brood bakken op een echte stenen pizzasteen. Stuk voor stuk hobby's waar je een hele zaterdag aan kwijt bent en waar het resultaat in je handen ligt.
Waarom nu
De timing is niet toevallig. Drie dingen vallen samen.
Eerst is er digitale moeheid. Niet als wellness-marketing, maar als oprechte uitputting. Als je elke dag acht uur naar een scherm staart voor je werk, voelt twee uur scrollen 's avonds steeds minder als ontspanning en steeds meer als overuren. Tools die je telefoon dwingen om saai te zijn verkopen al een jaar als gek, maar steeds vaker pakken mannen het radicaler aan en stappen ze gewoon over op een toestel waar Instagram niet eens op draait.
Daarnaast speelt AI. De vloed aan gegenereerde foto's, video's en muziek heeft echte dingen ineens een meerwaarde gegeven. Een gescande filmnegatief is bewijs dat een lichtstraal echt door een lens is gegaan. Een vinylplaat is bewijs dat iemand een zaal heeft moeten huren om de muziek op te nemen. Authenticiteit was tien jaar geleden een gimmick. In 2026 is het een schaars product, en dat is precies wat de tweedehandsmarkt voor analoge spullen zo'n duw geeft.
Het derde, en misschien het belangrijkste, is identiteit. Mannen die opgegroeid zijn met smartphones beginnen langzaamaan te merken dat ze geen verhalen hebben om aan een tafel te vertellen. Een vriend die elke zondag aan zijn motor sleutelt en daar smerige handen aan overhoudt heeft een betere zondagavond dan iemand die acht uur op de bank Twitch heeft gekeken. Dat verschil voelen mannen, en dat dwingt keuzes af.
Het is geen detox, het is een keuze
Het verschil met de digital-detox-rage van rond 2018 is groot. Toen ging het om je telefoon een weekje wegleggen om er daarna weer aan vast te plakken. Nu gaat het om een ander dagritme. Mensen die voor een dumbphone kiezen voelen zich geen monnik. Ze voelen zich opgelucht.
Dezelfde logica zie je terug bij training, waar steeds meer mannen kiezen voor twintig minuten echt zweten boven negentig minuten zinloos rondhangen tussen toestellen. Ook bij de spullen die je dagelijks bij je draagt zie je de omslag, weg van een zwaar zakmes-arsenaal en richting drie items die echt nut hebben. De analoge omslag draait dus niet om minder, maar om beter. Niet zozeer onthouding, eerder herverdeling van aandacht.
Dit is wat je morgen anders doet
Je hoeft je iPhone niet meteen door een Nokia te vervangen. Begin kleiner. Koop een fysiek boek voor het weekend en lees het op de bank zonder telefoon binnen handbereik. Of koop een tweedehands filmcamera met een rolletje van 36 opnames erin. Dwing jezelf om over elke foto na te denken, want je krijgt er pas over een week bericht of het wat is geworden.
Wat je merkt, en wat de cijfers ook laten zien, is dat dat moment waarop je iets in je handen vasthoudt iets terugbrengt wat je niet wist te missen. Geen bericht, geen melding, geen kleurtjes. Gewoon een ding dat van jou is. Dat is wat 2026 anders maakt dan elk ander jaar dat we "het jaar van de digital detox" noemden. Deze keer kopen mannen er gewoon spullen voor.