Je leest het goed. In een bluetooth-koptelefoon van 900 euro zit tegenwoordig een echte vacuümbuis. Niet een digitaal chipje dat iets van buizenklank nabootst, maar een klein glazen component dat zacht gloeit zodra je de muziek aanzet. De Écoute TH1 is het eerste draadloze model dat dat voor elkaar krijgt, en de audio-wereld reageert met een mix van ongeloof en enthousiasme. Marketingfratsje of serieuze hifi-techniek?
Waarom audiofielen gek zijn op buizen
Buizenversterkers zijn bijna een eeuw oud. Voordat transistoren het overnamen stond in elke radio en versterker een rijtje gloeiende glazen radiobuizen. In hifi-kringen zijn ze nooit weggeweest, omdat buizen geluid subtiel anders kleuren. Ze voegen even harmonische vervormingen toe die menselijke oren als warm, ruim en muzikaal ervaren. Audiofielen betalen duizenden euro's voor buizenversterkers die objectief minder accuraat meten dan een moderne chip, maar subjectief fijner klinken.
Het probleem met buizen in een koptelefoon is simpel. Ze vreten stroom, ze worden warm en ze zijn kwetsbaar. Een vacuümbuis in een draagbaar product was tot voor kort ondenkbaar. Daar kwam de Korg Nutube uit voort, een mini-versie die veel minder energie verbruikt en toch datzelfde type harmonische toevoegt. Eerst zag je de Nutube opduiken in gitaarversterkers van boetiekbouwers. Nu zit hij in een koptelefoon.
Wat er precies in de TH1 zit
De TH1 heeft een Korg Nutube 6P1 per kanaal. Dat betekent volledig gescheiden links en rechts, van de DAC tot aan de driver. Die DAC draait 32-bit/384kHz, wat overkill is voor Bluetooth maar handig als je hem bedraad aansluit via USB-C. Achter de buizen hangt een echte dual-mono Class A/B versterker.
De drivers zelf zijn 40 millimeter met titanium coating, in een gesloten ontwerp. Bluetooth 5.3 met LDAC, de codec van Sony die 96kHz-streams draagt. USB-C voor lossless, een 3,5mm-jack voor analoog. Active noise cancellation zit erbij. De accu houdt het 20 uur vol. Gewicht: 424 gram, wat voor een draadloze koptelefoon aan de zware kant is maar voor audiofiele drivers niet ongewoon. Zoals je bij niche-gadgets vaker ziet, betaal je hier voor technische eigenzinnigheid, niet voor mainstream gemak.
Hoe die buis eruit klinkt volgens testers
De eerste reviews op StereoNET zijn opvallend positief. Testers noemen de presentatie warm en goed uitgebalanceerd, met een ruime soundstage en een hoorbare toevoeging van harmonischen. Een draadloze gesloten koptelefoon die in de buurt komt van bedrade open hoofdtelefoons is zeldzaam. Reviewers vergelijken de TH1 met closed-back modellen die veel duurder zijn, en vinden dat hij die verslaat op muzikaliteit.
Is het een neutrale koptelefoon? Nee. De buis tempert de hoge tonen een fractie en legt extra kleur op het middengebied. Dat voelt prettig bij jazz, stem en akoestische muziek, minder scherp bij moderne mixen die net die precisie nodig hebben. Wie een analytisch monitorgeluid zoekt is hier verkeerd. Wie muzikaliteit boven nauwkeurigheid stelt, zit goed.
De keerzijden die je moet weten
Er zitten een paar echte haken aan de TH1. Tik je tegen de oorschelp, dan hoor je de buis natrillen. Letterlijk een soort ping die een halve seconde doorrolt. Leuk als curiosum, irritant bij dagelijks gebruik. Ook de ANC krijgt kritiek. In stille ruimtes zoals een lege kantoortuin werkt hij te agressief, je hoort een soort luchtdruk op je oren. Wind wordt niet opgevangen, dus fietsen en wandelen in herfstweer is ook niks.
Het gewicht van 424 gram voel je na een uur op je hoofd. Niet dramatisch, wel merkbaar. En dan de prijs. Met 800 dollar of omgerekend 900 euro zit je tegen de prijs aan van een Audeze Maxwell of een Dali IO-12. Dat zijn bewezen performers. De TH1 is een nieuwkomer die je koopt omdat je het idee van die buis interessant genoeg vindt om een gok te nemen.
Waarom dit uitgerekend nu landt
Analoog spul doet het goed in een digitale wereld. Vinyl groeit al jaren, mechanische horloges zijn hip onder twintigers, filmcamera's verkopen als zoete broodjes en luidsprekers met zichtbare buisversterkers staan trots in huiskamers. De markt heeft honger naar producten die een verhaal vertellen en die je kunt zien werken. Een koptelefoon met een zichtbaar gloeiende buis past precies in dat verlangen.
Voor wie al jaren op zoek is naar iets boven de standaard consumer-gadgets is de TH1 op zijn minst intrigerend. Niet omdat hij objectief superieur is, maar omdat hij iets doet wat nog geen andere draadloze koptelefoon doet. En soms is dat precies wat een aankoop de moeite waard maakt.